Ποιος ήταν ο παππούς του Ν. Ρωμανού - Η πολύκροτη δίκη Νάσιουτζικ

Πρωταγωνιστής σε μία πολύκροτη υπόθεση που χρειάστηκε περίπου μία δεκαετία εωσότου τελεσιδικήσει υπήρξε ο παππούς του Νικ. Ρωμανού, Αθανάσιος Νάσιουτζικ. 

Σύμφωνα με την κατηγιορία, ο Νάσιουτζικ κάποτε πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, δολοφόνησε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1984 με 97 σφυριές τον συγγραφέα Αθανάσιο Διαμαντόπουλο, μέσα στο διαμέρισμά του στο Κολωνάκι, επί της οδού Διδότου 3.

Η οριστική απόφαση ελήφθη ύστερα από τέταρτη δίκη στις 28 Απριλίου του 1993, η οποία έκρινε ένοχο τον Αθ. Νάσιουτζικ που από το 2005 δεν βρίσκεται στη ζωή.

Εγραφε το Εθνος της 29ης Απριλίου του 1993:

Τέταρτη δίκη και «φαρμακερή» για τον Αθαν. Νάσιουτζικ. Χθες το Δευτεροβάθμιο Κακουργιοδικείο έκρινε ένοχο (με ψήφους 6 – 1) τον 73χρονο Αθαν. Νάσιουτζικ για τη δολοφονία του 70χρονου συγγραφέα Αθαν. Διαμαντόπουλου, και τον καταδίκασε σε κάθειρξη δεκαπέντε ετών.

Το δικαστήριο τον έκρινε ένοχο για ανθρωποκτονία από πρόθεση, που έγινε με τρόπο ιδιαζόντως απεχθή (ένα μέλος του δικαστηρίου ζήτησε λόγω αμφιβολιών την αθώωσή του).

Του αναγνώρισε το ελαφρυντικό του προτέρου εντίμου βίου και του στέρησε τα πολιτικά του δικαιώματα για πέντε χρόνια.

Τα αδικήματα της παράνομης οπλοφορίας και της οπλοχρησίας για τα οποία εκατηγορείτο ο Νάσιουτζικ έχουν παραγραφεί.

Ο Αθαν. Νάσιουτζικ ανέκφραστος άκουσε την απόφαση που τον έστελνε στη φυλακή και επανέλαβε στους δημοσιογράφους:
- Δέκα χρόνια τώρα φωνάζω ότι είμαι αθώος. Αυτό θα το λέω κι από τον τάφο μου ακόμη.

Λίγο μετά η σύζυγός του Ζωή, αγκάλιασε τον άντρα της και ξέσπασε σε ουρλιαχτά:

- Είναι αθώος! Καταραμένοι! Μας καταστρέψατε την οικογένεια. Θέλω να φύγω, να πάω στην πατρίδα μου την Ανατ. Θράκη, να μη βλέπω κανέναν σας.

Κάποιοι φίλοι της οικογένειας Νάσιουτζικ φώναξαν:

-Αίσχος! Είναι αθώος.

Σύμφωνα με την κατηγορία, ο Αθαν. Νάσιουτζικ, πρώην πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, στις 24 Σεπτέμβρη του '84 δολοφόνησε με 97 σφυριές τον συγγραφέα Αθαν. Διαμαντόπουλο, μέσα στο διαμέρισμά του στο Κολωνάκι, Διδότου 3.

Όπως είπε στην αγόρευσή του ο εισαγγελέας της έδρας κ. Κων. Πουλής, ο Νάσιουτζικ ζήλευε το Διαμαντόπουλο και θα έκανε το τέλειο έγκλημα αν δεν υπήρχε αυτήκοος μάρτυρας (η δημοσιογράφος κ. Βένια Γονατοπούλου).

Ο Νάσιουτζικ δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι αυτή η απόφαση είναι εξόντωση για τον ίδιο και την οικογένειά του. Δε σχολίασε το γεγονός ότι η χθεσινή απόφαση για την ενοχή του είχε – όσο αφορά τις ψήφους – την ίδια αναλογία με την πρωτόδικη απόφαση σε βάρος του: ψήφοι 6 προς 1. Τόνισε ότι θα κάνει αναίρεση κατά της καταδικαστικής απόφασης.

Ο συνήγορος υπεράσπισης κ. Αλέξ. Λυκουρέζος δήλωσε: «Είναι θέμα υπομονής και θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας μέχρι να αθωωθεί ο πελάτης μας».

Ενώ ο δεύτερος συνήγορος υπεράσπισης κ. Αντώνης Φούσας συμπλήρωσε:
«Δεν περίμενα καταδικαστική απόφαση. Οφείλω να πω ότι είναι μια πρωτοφανής απόφαση και για τα ελληνικά και για τα παγκόσμια χρονικά, σε συνδυασμό βέβαια με τις δύο προηγούμενες αθωωτικές αποφάσεις».

ethnos.gr

 

Η Παυλίνα Νάσιουτζικ, μητέρα του Ν. Ρωμανού είναι διδάκτωρ της Φιλοσοφίας. Γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου ζει και εργάζεται. Σπούδασε Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Μελέτες και άρθρα της δημοσιεύονται σε περιοδικά και πρακτικά συνεδρίων. Έχει λάβει μέρος σε διεθνή ιστορικά συνέδρια. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα εστιάζονται στο χώρο του μείζονος ελληνισμού και στον τομέα της ιστορίας των ιδεών (history of ideas).

 

 

Το 2008 η Παυλίνα Νάσιουτζικ έγραψε το βιβλίο “Τόση Λίγη Αλήθεια” στο οποίο εξιστορεί τη δική της εκδοχή για την υπόθεση δολοφονίας στην οποία εμπλέκεται ο πατέρας της Αθανάσιος Νάσιουτζικ και τα γεγονότα που σημάδεψαν τη ζωή της σε ηλικία 18 χρόνων.

 

Στο “Τόση λίγη αλήθεια» η Νάσιουτζικ προσφέρει σε κοινή θέα το ρημαδιό του πατρικού της στο Παλαιό Ψυχικό, λύνοντας και τους λογαριασμούς της με την -νεκρή πλέον- μητέρα της, καταγράφει βήμα προς βήμα τις κινήσεις του πατέρα της, από την αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας του ώς την φυγή του αργότερα στο Παρίσι, όπου κρυβόταν επί μήνες με τη βοήθεια του Ηλία Πετρόπουλου, ανακαλεί με γενναίες δόσεις απέχθειας πρωτοσέλιδα εφημερίδων, δικηγορικές συσκέψεις και κόντρες και στιγμιότυπα δικών και πήγαινέλα στις φυλακές Κορυδαλλού.

Παράλληλα, η ίδια  σε παλαιότερη συνέντευξή της σε κυπριακό περιοδικό (στον Φιλελεύθερο της Κύπρου, ένθετο Υστερόγραφο, τον Ιούλιο του 2008) είχε δηλώσει για τον γιο της: “Ένα παιδί, μελλοντικά, μπορεί να σε ξαναρίξει στην κατάθλιψη, μπορεί και να σε ξεκάνει. Μέχρι τα πρώτα 10 χρόνια του παιδιού έχεις τη χαρά ότι διαμορφώνεις έναν άνθρωπο, ότι του δίνεις αρχές που μπορεί να είναι και ενάντια σε ό,τι προηγήθηκε, να είναι κάτι καινούργιο. Μία φορά, για παράδειγμα, που έγραφε ο γιος μου διαγώνισμα στην ιστορία, μου λέει “έλα μαμά να διαβάσουμε ιστορία” και του απαντάω “χέσε την ιστορία, θα διαβάσουμε Μάριο Χάκκα”. Μου λέει “μαμά, είσαι τρελή;”. Εγώ ήξερα ότι την ιστορία θα την ξεχάσει, το κείμενο του Χάκκα όμως δεν θα το ξεχάσει ποτέ. Ο Χάκκας θα του μείνει”.

 

Ο γιος της Νίκος Ρωμανός είναι παιδί των βορείων προαστίων που πήγαινε σχολείο στο Ψυχικό και άνηκε στην παρέα του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Εκείνος ήταν μάλιστα και ένας από τους αυτόπτες μάρτυρες την νύχτα που έπεσε νεκρός ο Γρηγορόπουλος, αλλά είχε αρνηθεί να καταθέσει στη δίκη Κορκονέα το 2010.

 

tlife