Ο Στέλιος Ράμφος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1965, προτού ολοκληρώσει τις σπουδές του, ξεκίνησε σπουδές φιλοσοφίας στο Παρίσι, στο Université de Vincennes à Saint-Denis (σημερινό Université Paris 8), όπου ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με την ελληνική φιλοσοφία και αργότερα με την πατερική φιλοσοφία και την Ορθοδοξία.
Την περίοδο 1969 - 1974 υπήρξε καθηγητής φιλοσοφίας στο Université Paris 8.
Το 1975 επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου συνέχισε το συγγραφικό του έργο.
Τη δεκαετία του 1980 χαρακτηρίστηκε ως νεορθόδοξος, ωστόσο μετά τη δεκαετία του 1990 υπήρξε υποστηρικτής του εκσυγχρονισμού.
Δίδαξε στην Αθήνα και στο Παρίσι και έγραψε πάνω από 30 βιβλία.
Η πλούσια βιβλιογραφία του αντικατοπτρίζει τις πνευματικές αναζητήσεις του, τις θέσεις και τις προτάσεις του αναφορικά με τον μαρξισμό, την οικουμενικότητα του ελληνικού πολιτισμού, τους συσχετισμούς της σύγχρονης πνευματικής δημιουργίας με την ελληνορθόδοξη παράδοση.
Από τη δεκαετία του 1990 και έπειτα, ο Ράμφος είχε μεταβάλει τη στάση του υιοθετώντας «εκσυγχρονιστικές» θέσεις και θεωρώντας την ορθόδοξη παράδοση της Ελλάδας ως ανασταλτική της προόδου.
Σε αφιέρωμα εφημερίδας αναφέρθηκε ως ένα από τα πρόσωπα που έκαναν τη διαφορά το 2010, ενώ αλλού αναφέρεται, ότι ασκεί μεγάλη επιρροή στην πνευματική και πολιτική ελίτ της Ελλάδας.
Εκτός από το σημαντικό αριθμό βιβλίων που δημοσίευσε, ο Ράμφος έκανε πολλές δημόσιες ομιλίες και εμφανίστηκε σε τηλεοπτικές συνεντεύξεις στην Ελλάδα, όπου ανέλυσε τα δρώμενα και τις αποφάσεις που έχουν να πάρουν οι Έλληνες, αλλά και σε έντυπα του εξωτερικού.
15 αποφθέγματα του Στέλιου Ράμφου
Ο χειρότερος εχθρός της ελευθερίας είναι η αναρχία.
Με τους κλειστούς θεσµούς η Ελλάδα καταπίνει τα παιδιά της.
Στην Ελλάδα η µάχη δίνεται µεταξύ ζωντανών και πεθαµένων: εκείνοι οι οποίοι προσπαθούν και οι άλλοι που φαντασιώνονται.
Η φοροδιαφυγή δείχνει απουσία πολιτικής συνειδήσεως, είμαστε ακόµα χωρικοί και όχι πολίτες.
Μόνο η συναινετική πολιτική καθαρίζει τα σκουπίδια που φέρνει στην επιφάνεια η πόλωση.
Τρόµος και τρέλα, η ψυχική αποταµίευση του Έλληνα.
Είµαστε λαός που αρπάζεται µε το παραµικρό και τα καταπίνει όλα. Όλα!
Λέµε εύκολα: «δε βλέπω φως».
Η απάντηση είναι: «να το φτιάξεις!».
Απολογισµός 5 χρόνων κρίσεως: δεν καταλάβαμε τίποτα διότι δεν αναλάβαμε καμία ευθύνη για την κρίση.
Άλλωστε παγία ψυχολογία-ιδεολογία της Αριστεράς συνιστά η πεποίθηση ότι πάντα και για όλα φταίνε οι άλλοι.
Αντίθετα, στην ελεύθερη βούληση ενυπάρχει «φυσικά» η αντίληψη της ευθύνης.
Είσαι ό,τι υπερασπίζεσαι.
Οι Έλληνες υποστηρίζουν τον Σύριζα αλλά παίρνουν τις καταθέσεις από την τράπεζα. Πώς εξηγείται αυτό το φαινόμενο; Όλα µε το αζημίωτο!
Σχιζοειδής κουτοπονηριά.
Παρακμάζει ο τόπος όπου εξιδανικεύεται το ευτελές και για όλα φταίνε οι άλλοι.
Μια χώρα εν ακινησία, σε διαρκή αναταραχή!
Αντί µονίµως να «νιώθουμε», καλό είναι και να σκεπτόμαστε.
Χαρακτηριστικό:
Το ΠΑΣΟΚ της ευθύνης τιμωρήθηκε ως φαύλο ΠΑΣΟΚ. Ενώ τιµήθηκε το φαύλο ΠΑΣΟΚ που κατέφυγε στον ΣΥΡΙΖΑ, αφού κατέστρεψε τον τόπο ανελέητα! Αυτή η αντιμετάθεση διατηρεί εφιαλτικά άθικτο το σώμα του εγκλήματος.
ΕΛΕΝΑ ΤΖΑΚΟΥ
lamvart



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου