Το εμείς να υπερισχύει του εγώ; Το ΕΓΩ του άλλου να καπελώνει το δικό σας; Να μη σας βλέπουνε; Να μη σας αναγνωρίζουνε; Σαν να δίνετε μία μάχη για επιβίωση;
Το ΕΓΩ στις σχέσεις:
Από την πρώτη κιόλας στιγμή που ερχόμαστε στη ζωή δίνουμε την πρώτη μας μάχη για επιβίωση.
Τη στιγμή της γέννησης, ένα εντελώς νέο, ξένο περιβάλλον μας υποδέχεται και δείχνει να είναι αφιλόξενο. Ακόμα κι ο αέρας που είναι ζωτικής σημασίας, μοιάζει απειλητικός.
Η πρώτη ανάσα, το οξυγόνο καίει το εσωτερικό του μωρού και όλο αυτό βιώνεται ως απειλή. Αυτό που δίνει ζωή μοιάζει τρομακτικό… Είναι η πρώτη σημαντική στιγμή που το μωρό βιώνει το διαχωρισμό του ΕΓΩ από το περιβάλλον. Είναι η στιγμή που έχει πρωταρχική σημασία η ίδια η επιβίωσή του, η ύπαρξή του! Κάπως έτσι είναι και στις σχέσεις. Ο σημαντικός άλλος, ένα νέο περιβάλλον, αυτό που δίνει χαρά ταυτόχρονα μοιάζει και απειλητικό.
Υπάρχει λύση στις σχέσεις;
Όπως σε όλα τα πράγματα στη ζωή, έτσι και σε αυτό, δεν είναι ή άσπρο ή μαύρο. Ευτυχώς, μπορεί να είναι και τα δύο ταυτόχρονα κι αυτό είναι αισιόδοξο!
Πολλοί άνθρωποι εύκολα πάνε από μία ακραία μορφή έκφρασης συναισθημάτων σε μία άλλη. Ακραίες μορφές εκδήλωσης θαυμασμού και έρωτα εναλλάσσονται με μορφές ματαίωσης, ακύρωσης, ακόμα και προσβολής. Από το πολύ κοντά, ξαφνικά εμφανίζεται το πολύ μακριά. Αυτό είναι κάτι που μπορεί να συμβεί στην αρχή μιας σχέσης και είναι στην προσπάθεια προσδιορισμού του ΕΓΩ μέσα στο ΕΜΕΙΣ.
Η έντονη εγγύτητα μπορεί να τρομάξει, να μοιάζει ως απειλή του ΕΓΩ. Σαν να υπάρχει μία μάχη επιβίωσης των δύο ανθρώπων.
Τη στιγμή της γέννησης, ένα εντελώς νέο, ξένο περιβάλλον μας υποδέχεται και δείχνει να είναι αφιλόξενο. Ακόμα κι ο αέρας που είναι ζωτικής σημασίας, μοιάζει απειλητικός.
Η πρώτη ανάσα, το οξυγόνο καίει το εσωτερικό του μωρού και όλο αυτό βιώνεται ως απειλή. Αυτό που δίνει ζωή μοιάζει τρομακτικό… Είναι η πρώτη σημαντική στιγμή που το μωρό βιώνει το διαχωρισμό του ΕΓΩ από το περιβάλλον. Είναι η στιγμή που έχει πρωταρχική σημασία η ίδια η επιβίωσή του, η ύπαρξή του! Κάπως έτσι είναι και στις σχέσεις. Ο σημαντικός άλλος, ένα νέο περιβάλλον, αυτό που δίνει χαρά ταυτόχρονα μοιάζει και απειλητικό.
Υπάρχει λύση στις σχέσεις;
Όπως σε όλα τα πράγματα στη ζωή, έτσι και σε αυτό, δεν είναι ή άσπρο ή μαύρο. Ευτυχώς, μπορεί να είναι και τα δύο ταυτόχρονα κι αυτό είναι αισιόδοξο!
Πολλοί άνθρωποι εύκολα πάνε από μία ακραία μορφή έκφρασης συναισθημάτων σε μία άλλη. Ακραίες μορφές εκδήλωσης θαυμασμού και έρωτα εναλλάσσονται με μορφές ματαίωσης, ακύρωσης, ακόμα και προσβολής. Από το πολύ κοντά, ξαφνικά εμφανίζεται το πολύ μακριά. Αυτό είναι κάτι που μπορεί να συμβεί στην αρχή μιας σχέσης και είναι στην προσπάθεια προσδιορισμού του ΕΓΩ μέσα στο ΕΜΕΙΣ.
Η έντονη εγγύτητα μπορεί να τρομάξει, να μοιάζει ως απειλή του ΕΓΩ. Σαν να υπάρχει μία μάχη επιβίωσης των δύο ανθρώπων.
psy-center.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου